Milinda

Nico Tydeman raakte geïnspireerd door de poëtische kracht van Broze aarde, een mis voor het universum van de Zuid-Afrikaanse dichter Antjie Krog. Deze liturgische tekst – die ons niet alleen uitnodigt de heiligheid van de ons omringende natuur te bezingen, maar ons ook tot ‘eeuwige zorgzaamheid’ opwekt – vormt de leidraad van Het milieu.

In dit omvangrijke werk, een schatkamer van inzicht en ervaring, geven onder anderen mystici, schrijvers, dichters, schilders en componisten uitdrukking aan hun eenheidsbeleving met de natuur – en aan wat die beleving voor hun levenshouding betekent. De schrijver geeft het woord aan denkers en mystici als Augustinus, Sint-Franciscus, Dante, Etty Hillesum en Roemi. Hij verkent onverwachte raakvlakken tussen moderne wetenschap en orthodoxe spiritualiteit – van de Russische wiskunde tot het Jezusgebed – en besteedt aandacht aan mystieke symboliek in de schilderkunst van Cézanne en Friedrich en in de muziek van onder anderen Vivaldi, Debussy, Messiaen, Goebaidoelina en Stockhausen. Nico Tydeman wijst als zenleraar op dwarsverbanden tussen de mystiek in het christendom en de islam, de boeddhistische leer (dharma), het zenboeddhisme en het geëngageerde, milieu- en aardegerichte boeddhisme.

Het milieu werpt een verrassend licht op een breed palet van onderwerpen: het mystieke lichaam, verzoening en vergeving, berouw, vrijheid en liefde. Centraal staat hierbij de vraag: wat is er met de mens gebeurd?